Croft is een van de oudste portshippers uit de Douro. De vroegste aantekeningen van handelsactiviteiten waaruit ooit dit beroemde wijnhuis zou ontstaan, dateren uit 1588, het jaar waarin Henry Thompson uit het Engelse York een importbedrijf met zijn naam oprichtte, tijdens de regeerperiode van Koningin Elizabeth I.
Oorlogen en conflicten met Frankrijk hadden de Engelsen gedwongen op zoek te gaan naar vervanging voor (Bordeaux)wijn. Die vonden ze in Noord-Portugal. Van de eerste grootschalige porttransactie overzee wordt echter pas melding gemaakt in 1678. In die tijd heette Croft nog Phayre, Bradley & Thompson, eveneens dus naar zijn twee nieuw toegetreden partners. In deze tijd veranderden de namen van handelshuizen trouwens net zo frecuent als nieuwe aandeelhouders zich aansloten en oude het bedrijf verlieten of kwamen te overlijden.
De portgeschiedenis van de Crofts begint als Thomas Croft, Frances huwt, de dochter van Sir Stephen Thompson, de pater familias van de zeer vooraanstaande Yorkse handelsfamilie die al sinds 1660 zaken deed in Portugal. De gedeelde interesses van beide ondernemerfamilies konden niet anders dan leiden tot florende wijnhandel met Portugal.
De eerste John Croft die zijn sporen ging verdienen in de porthandel was een van de vijf kleinzonen van dit historische huwelijk. Hij trad toe tot de maatschappij in 1736 toen het Tilden, Thompson & Croft heette. Omdat John vrijgezel bleef zou hij het stokje als partner doorgeven aan de vierde zoon van zijn broer, Thomas Croft, die partner werd precies drie jaar nadat de Portugese Minister-President Marquis de Pombal de Douroregio had uitgeroepen tot eerste beschermde wijnstreek ter wereld.
Thomas Crofts oudste zoon – de tweede John Croft – werd geboren in 1732 en hij zou de beroemdste Croft worden. John reisde regelmatig heen en weer tussen zijn Engelse woonplaats (waar hij sheriff was) en Porto. Als lid van de Britsh Factors had hij bijgedragen aan de bouw van het historische Factory House (1790) zoals dat nog steeds het gezicht van Porto bepaalt.
Twee jaar eerder had hij een waardevolle handleiding voor Portugese wijn geschreven en daarmee wist hij zijn familie tot de spil van de wijnhandel in Portugal, en zeker die van Porto, te maken. Deze Treatise on the Wine of Portugal is nog steeds een belangrijke historische bron. Zo leert het werk ons dat Port aanvankelijk een stevige wijn was met niet meer dan 12% alcohol. Het is niet bekend vanaf wanneer wijnmakers port gingen versterken. Wel rept John Croft in zijn Treatise over kloosters waar brandewijn aan de gistende wijn werd toegevoegd zodat een halfdroge wijn ontstond die de tocht naar Engeland makkelijker overleefde. Dit versterken met brandy zou met de jaren steeds eerder in het fermentatieproces zijn gebeurd waardoor halverwege de achttiende eeuw de zoete wijn ontstond zoals we die nu nog steeds kennen.
In 1827 was Croft & Co. uitgegroeid tot ‘s werelds vierde grootste portshipper; honderd jaar later waren ze de nummer een. Hoewel de Crofts altijd onlosmakelijk verbonden zouden blijven aan het wijnhuis keerden ze eind negentiende eeuw voorgoed terug naar hun geboorteplek in Engeland. Diverse wijnfamilies, waar onder de Gilbeys, Yeatmans en Fladgates, kregen het daarna in handen.